کوه طور از کانونی‌ترین مواضع وحی در ادیان ابراهیمی است؛ با این حال، در متن قرآن و نیز در روایت‌های کتاب‌مقدسی، آدرس صریح و یک‌دستی برای تعیین مختصات جغرافیایی دقیق آن ارایه نشده است. مقاله حاضر با تمرکز بر پژوهش‌های جدید غربی می‌کوشد مسئله مکان‌یابی طور سینا را از سطح یک تلقی تثبیت‌شده (سینای مصری) به سطح مقایسه نظام‌مند چارچوب‌های رقیب ارتقا دهد. روش تحقیق توصیفی ـ تحلیلی و مبتنی بر «گردآوری، طبقه‌بندی و مرور» داده‌ها در ادبیات کتاب‌مقدسی/غربی است. در این راستا، با یک جمع‌بندی کلان، خانواده‌های اصلی نظریات (جنوب سینا، سینای مرکزی و شمالی، نقب/ادوم و به‌ویژه شرق خلیج عقبه/مدین) صورت‌بندی می‌شود و نشان داده می‌شود که بخش عمده اختلاف‌ها در نهایت به دو چارچوب مادر «سینا» و «مدین» فروکاسته می‌گردد. در این میان، یافته‌ها چند پژوهش مهم غربی، حاکی از آن است که چارچوب «مدین/شرق عقبه» نه صرفاً فرضیه‌ای حاشیه‌ای، بلکه یکی از دو گزینه اصلیِ قابل طرح در مطالعات مکان‌یابی طور/سینا است که هم در بخشی از سنت تفسیری و جغرافیایی اسلامی سابقه‌ای قابل توجه دارد و هم در برخی بازخوانی‌های معاصر غربی از خاستگاه جنوبی سنت وحی و تحلیل‌های مسیرمحور، از ظرفیت تبیینی بالاتری برخوردار است؛ ظرفیتی که تأملات میان‌رشته‌ای بیشتری را در پژوهش‌های دینی می‌طلبد.
